Les Sâbabèles
Tegenover de “Trô des Rènes”, als we de rustgevende zachtheid van de fontein verlaten voor de welriekende en bedwelmende zachtheid van de zomer op het weiland, klimmen we naar de hooischuur… De heggen ruisen in de wind… We kijken naar de zonsondergang onder het geluid van de nachtvogels en de nabij zijnde reeën en de nacht doet zachtjes zijn intreden… De koelte overstroomt het hooi, de vleermuizen dansen in de lucht en plotseling glinstert de nacht… Uit het niets, discreet en kortstondig, komen de vuurvliegjes aan, onze “Sâbabèles”… Onze jeugd komt weer een beetje van boven, een beetje Peter Pan… De stilte… geniet en kijk…carpe diem… Een onderbreking, Een schuilplaats zo vlakbij de tijd die ons volgt. Een huivering van vriendschap, ontmoeting en verdeling…
|